Αρχική / Πολιτική / Ένας Σύρος μιλάει στους Έλληνες πολίτες

Ένας Σύρος μιλάει στους Έλληνες πολίτες

«Ή θα έρθει η βόμβα πάνω στο κεφάλι σου από το καθεστώς ή οι φανατικοί τζιχαντιστές θα κόψουνε το κεφάλι σου ή θα έρθεις στην πολιτισμένη Ευρώπη να πνιγείς.»
Δημήτρης Σαμίρ

Εδώ και δύο περίπου βδομάδες μία παρέα Σερραίων, οδηγημένοι από αλληλεγγύη και απογοητευμένοι από την απουσία θεσμικής βοήθειας προς τους πρόσφυγες που περνάνε τα σύνορα από τον γειτονικό νομό Κιλκίς, αποφάσισαν να ενεργήσουν μόνοι τους δημιουργώντας την «Ομάδα Αλληλεγγύης Σερρών στους Σύρους πρόσφυγες». Ξεκίνησαν τη συλλογή τροφίμων και εφοδίων για διαμοιρασμό στους διερχόμενους Σύρους, στον δρόμο τους προς τη βόρεια Ευρώπη.

Θέλοντας να ανοίξουν την προσπάθειά τους σε περισσότερο κόσμο, οργάνωσαν μια ομιλία/συζήτηση με προσκεκλημένο τον Σύρο Δημήτρη Σαμίρ, θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη, που ζει χρόνια στην Ελλάδα. Με κάπως σπαστά ελληνικά, ο Δημήτρης μίλησε για την ανάγκη βοήθειας που έχουν οι ταλαιπωρημένοι συνάνθρωποί μας και έκανε μιαν σύντομη αναδρομή στα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση, όπως τα αντιλαμβάνεται ο ίδιος.

“Yesterday it was you, today it’s me, tomorrow who knows?”
«Χτες ήσουνα εσύ, σήμερα εγώ, αύριο ποιος ξέρει»

Ο Δημήτρης εντοπίζει σαν κύριο αίτιο του αδιεξόδου της χώρας του την αντίδραση του καθεστώτος του Ασσάντ στο φαινόμενο που ονομάστηκε Αραβική Άνοιξη. Από το 2010 ξεκίνησε ένα κύμα αντίδρασης στα δικτατορικά καθεστώτα των αραβικών χωρών με αφετηρία την Τυνησία. Οι αντικειμενικές συνθήκες ήταν ώριμες για επανάσταση και έτσι, «μετά από πολλά χρόνια δικτατορίας, σηκώθηκε ο λαός για να αλλάξει τη ζωή του, να ζήσει πιο ανθρώπινα», όπως λέει ο ίδιος. Η Αραβική Άνοιξη πέρασε στην Αίγυπτο, τη Λιβύη και την Υεμένη, για να φτάσει στη Συρία και να απειλεί να εξαπλωθεί και σε περαιτέρω χώρες όπως η Σαουδική Αραβία.

Ήταν στην πόλη του νότου Daraa όπου ξεκίνησαν τα επεισόδια, με τη σύλληψη 15 παιδιών που έγραψαν αντικαθεστωτικά μηνύματα σε τοίχους, εμπνευσμένα από τις εξεγέρσεις στις γειτονικές χώρες. Στους συγγενείς των παιδιών (δεκατριών με δεκαπέντε ετών) είπαν «ξεχάστε τα, κάντε άλλα». Το δικτατορικό καθεστώς δεν ήταν συνηθισμένο σε πορείες και άνοιγε πυρ εναντίον πολιτών σε μη κομματικές, ειρηνικές διαμαρτυρίες. Επί 6 μήνες συνεχίστηκαν οι ειρηνικές εκδηλώσεις, με τους πολίτες να κρατούν λουλούδια και να τα ρίχνουν στους ασφαλίτες και τους αστυνομικούς. 6.400 άνθρωποι πέθαναν σε αυτούς τους έξι μήνες, και κάποιοι αποφάσισαν να συνεχίσουν με ένοπλο, πλέον, αγώνα. Αξιωματικοί, φαντάροι και απλοί πολίτες δημιούργησαν τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, ενώ άλλοι θεώρησαν φρόνιμο να συνεχίσουν τον αγώνα ειρηνικά.

Η εξέγερση παρέμενε καθαρά κοσμικού χαρακτήρα, αλλά όπως και στην Αίγυπτο η επανάσταση νικήθηκε όταν τα οφέλη της τα καρπώθηκε ο θρησκευτικός φανατισμός της Μουσουλμανικής Αδελφότητας, έτσι και στη Συρία, για να πνίξουν την επανάσταση πριν εξαπλωθεί και σε διπλανές χώρες, ο χαρακτήρας της μεταλλάχθηκε από τους αντιπάλους της σε θρησκευτικό, όταν το καθεστώς άνοιξε τα σύνορα σε φονταμενταλιστές που ήρθαν από όλο τον κόσμο. Σύντομα σχηματίστηκε το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος («αυτοί είναι βάρβαροι, δεν είναι άνθρωποι» σημειώνει ο Δημήτρης) και οι πολίτες βρέθηκαν μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης. «Άμα είσαι σε περιοχή του καθεστώτος, θα έρθει μία βόμβα πάνω στο κεφάλι σου και θα σκοτωθείς εσύ και τα παιδιά σου. Αν είσαι σε μέρη που είναι οι φανατικοί, οι τζιχαντιστές, άμα δεν εφαρμόζεις το σαρία, θα κόψουν το κεφάλι σου». Η γειτονική Τουρκία, συνεχίζει ο Δημήτρης, στηρίζει, έστω σιωπηρά, το ISIS αφήνοντας να περνάνε από αυτήν όσοι επιθυμούν να πολεμήσουν στο πλευρό του Χαλιφάτου και εναντίον των Κούρδων. Από την άλλη, τον Ασσάντ τον στηρίζουν η Ρωσία, το Ιράν και η Κίνα. Ο Δημήτρης περιγράφει την κατάσταση σαν έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο με «έδρα» τη Συρία, και φοβάται την υλοποίηση ενός σχεδίου να χωριστεί η χώρα σε τέσσερα κράτη. Ένα από τους Κούρδους και το ΝΑΤΟ στα σύνορα με την Τουρκία, ένα από το ISIS στο βόρειο τμήμα, ένα από το υπάρχον καθεστώς στα παράλια μέχρι τη Δαμασκό και ένα τέταρτο από τους Druze (να παρατηρήσουμε εδώ ότι ο Sherkoh Abbas, ο ηγέτης των Σύρων Κούρδων προτείνει ανοιχτά τη διάσπαση της Συρίας σε ομοσπονδία πέντε κρατών).

ISIS controls a region of roughly 10 million people in Syria and Iraq. (map from here)
Η ISIS ελέγχει περιοχή με 10 περίπου εκατομμύρια κατοίκους στη Συρία και το Ιράκ

Ο Δημήτρης αναπολεί τα χρόνια πριν την άνοδο του τζιχαντισμού στη χώρα του και τον πόλεμο που ακολούθησε. Θυμάται όταν ήταν μικρός τις γυναίκες να κάνουν μπάνιο με μπικίνι – «δεν είμαστε φανατικοί τζιχαντιστές. Οι αντίπαλοι του Ασσάντ είναι κοσμικοί όχι φανατικοί». Όχι βέβαια ότι τότε τα πράγματα ήταν ρόδινα. Ο πατέρας του σημερινού Ασσάντ είχε λάβει μέρος σε πραξικόπημα που ανέβασε το κόμμα του στην εξουσία και αργότερα καθαίρεσε τον πρόεδρο του κόμματος για να πάρει τη θέση του. Αμέσως άρχισε το ξεκαθάρισμα των αντιπάλων του, και έκτοτε η αντιπολίτευση ήταν στα μέτρα του. Η ελευθερία και η δημοκρατία άρχισαν να πεθαίνουν και τα 23 εκατομμύρια πολιτών απέκτησαν «έναν χαφιέ στα πέντε άτομα», με την πληθώρα των θρησκειών και των εθνικοτήτων της χώρας, που σε μια δημοκρατία είναι παράγοντας ανοίγματος της κοινωνίας, να γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τη χούντα που ήθελε να ελέγχει τους πάντες. Ο ίδιος ο Δημήτρης καταδικάστηκε σε δυόμιση χρόνια φυλακή, όταν δεν άντεξε να μείνει πιστός στο λογοκριμένο του θεατρικό έργο και άλλαξε επιτόπου τους διαλόγους, εν μέσω μιας παράστασης.

“The Greeks have humanity, because every house has immigration inside it.”
«Ο Έλληνας έχει ανθρωπιά, γιατί κάθε σπίτι έχει προσφυγιά μέσα του»

Το σημερινό κύμα των προσφύγων προέρχεται από τη μεσαία τάξη. Είναι κυρίως νέοι άνθρωποι, μορφωμένοι και ενημερωμένοι για το τι συμβαίνει στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια. Δεν θέλουν να μείνουν εδώ, αλλά να συνεχίσουν το δρόμο τους σε κάποια χώρα που θεωρούν ότι έχει περισσότερα να τους προσφέρει. Πουλάνε τα σπίτια τους και ό,τι άλλο έχουν όσο-όσο στους εμπόρους του πολέμου, και έρχονται στην Ευρώπη με την ελπίδα ότι εδώ θα βρουν το μέλλον που αξίζουν. Στην πατρίδα τους τα σχολεία, τα νοσοκομεία και οι υπόλοιπες δομές του κράτους είναι κατά 70% κατεστραμμένες. Όποιος έχει λεφτά θα βρει ψωμί μόνο στη μαύρη αγορά.

«Χτες ήσουνα εσύ, σήμερα εγώ, αύριο ποιος ξέρει». Εξάλλου, όπως λέει, και στην Ελλάδα σήμερα συμβαίνει κάτι αντίστοιχο, αφού οι Έλληνες φεύγουν από τη χώρα σαν αποτέλεσμα του οικονομικού πολέμου που υφίσταται. Για τη βοήθεια που δέχονται οι Σύροι από τους Έλληνες ο Δημήτρης είναι αισιόδοξος και αναγνωρίζει την προσπάθεια που γίνεται σε όλη τη χώρα παρά τις όποιες απάνθρωπες φωνές που ακούγονται περιστασιακά. «Ο Έλληνας έχει ανθρωπιά, γιατί κάθε σπίτι έχει προσφυγιά μέσα του». Ένας ακροατής συμπληρώνει πως στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1920 οι μετανάστες από τη Μικρά Ασία αποκαλούνταν «τουρκόσποροι» και οι γυναίκες «παστρικές», ενώ οι Σύροι στο παρελθόν έχουν ανοίξει τα σπίτια τους σε Αρμένιους, Πόντιους και Λιβανέζους πρόσφυγες, και στη σημερινή κρίση 10.000 Ισλανδοί προσέφεραν τα σπίτια τους για τη φιλοξενία προσφύγων. Μια άλλη ακροατής αναφέρει ότι στη Μυτιλήνη η προσπάθεια των ντόπιων είναι μεγάλη, ότι γίνεται ένα φοβερό έργο από τους κατοίκους, με προσφορά φαγητού και στέγασης. Εκεί μπορεί κανείς να δει οικογένειες Σύρων να περπατάνε 70 χιλιόμετρα στον ήλιο μέσα στον καύσωνα με βρέφη στην αγκαλιά για να φύγουν προς τον βορρά.

Ο Αποστόλης Άγγος της Ομάδας Αλληλεγγύης λέει: «Άμα συμβεί στην πόλη σου θα ασχοληθείς». Κάποιοι στους οποίους απευθύνεται, αναφέρει, προτιμούν να βοηθήσουν μόνο Σερραίους πολίτες μέσω συσσιτίων και άλλων φορέων. «Για μένα ο τόπος μου δεν είναι η Σέρρες απαραίτητα, είναι όλη η Ελλάδα και όλα τα Βαλκάνια…». Η αλληλεγγύη δεν έχει σύνορα.

Δείτε και αυτό

Τα «1000 Χτυπήματα» του Raif Badawi: ένα βιβλίο για την ελευθερία

«Η ελευθερία του λόγου είναι ο αέρας που αναπνέει κάθε στοχαστής· είναι το καύσιμο που …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *