Αρχική / Ιστορία / Όταν ο Κάστρο ζήτησε πυρηνικό ολοκαύτωμα

Όταν ο Κάστρο ζήτησε πυρηνικό ολοκαύτωμα

“Χωρίς αμφιβολία ο Κουβανικός λαός θα είχε πολεμήσει γενναία αλλά, επίσης χωρίς αμφιβολία, ο Κουβανικός λαός θα είχε αφανιστεί ηρωικά.”
Χρουστσόφ προς Κάστρο

Κατά τη διάρκεια της σύντομης περιόδου που έμεινε γνωστή ως ‘κρίση των πυραύλων της Κούβας’, ο πλανήτης έφτασε κοντύτερα από ποτέ στη μεγαλύτερη καταστροφή που θα μπορούσε. Λιγότερο γνωστός είναι ο ρόλος του Κάστρο, ο οποίος, δύο μέρες πριν λήξει η κρίση, έστειλε σήμα στον Σοβιετικό ηγέτη Χρουστσόφ για να τον παροτρύνει να κάνει επίθεση με πυρηνικά στην Αμερική.

Το σκεπτικό του ήταν πως, σε περίπτωση εισβολής των Αμερικανών στην Κούβα, πρώτον: η επίθεση με πυρηνικά θα ήταν η μοναδική λογική κίνηση ως ανταπόδοση στην αμερικάνικη επίθεση, και δεύτερον: η εισβολή θα αποτελούσε ευκαιρία για τη Σοβιετική Ένωση ώστε να κάνει πυρηνική επίθεση προληπτικά και να εξολοθρεύσει οριστικά τους Αμερικάνους και έτσι να μην τους επιτραπεί να κάνουν αυτοί την πρώτη πυρηνική επίθεση προς τη Σοβιετική Ένωση.

source
πηγή

Ακολουθεί ολόκληρο το γράμμα (η έμφαση δική μου)

Γράμμα από τον Φιντέλ Κάστρο προς τον Νικήτα Χρουστσόφ

26 Οκτωβρίου 1962

Αγαπητέ Σύντροφε Χρουστσόφ:

Δεδομένης της ανάλυσης της κατάστασης και τις αναφορές που έχουν φτάσει σε μας, θεωρώ πως μία επίθεση είναι σχεδόν επικείμενη –μεταξύ των επόμενων 24 και 72 ωρών. Υπάρχουν δύο πιθανές εκδοχές: η πρώτη και πιο πιθανή είναι μια εναέρια επίθεση εναντίον συγκεκριμένων στόχων με μόνο σκοπό την καταστροφή τους· η δεύτερη, αν και λιγότερο πιθανή είναι δυνατή, είναι μια πλήρης εισβολή. Αυτό θα απαιτούσε μία μεγάλη δύναμη και είναι η πιο απεχθής μορφή επιθετικότητας, το οποίο μπορεί να τους αποτρέψει.

Μπορείς να είσαι σίγουρος πως θα αντισταθούμε με επιμονή, σε οποιαδήποτε εκδοχή. Το ηθικό του Κουβανικού λαού είναι εξαιρετικά υψηλό και οι άνθρωποι θα αντιμετωπίσουν την επιθετικότητα ηρωικά.

Θα ήθελα να εκφράσω σύντομα την προσωπική μου γνώμη.

Αν συμβεί η δεύτερη εκδοχή και οι ιμπεριαλιστές εισβάλλουν στην Κούβα με τον σκοπό της κατοχής της, οι κίνδυνοι της επιθετικής τους πολιτικής είναι τόσο μεγάλοι που μετά από τέτοια εισβολή η Σοβιετική Ένωση ποτέ δεν θα πρέπει να επιτρέψει τις συνθήκες στις οποίες οι ιμπεριαλιστές θα μπορούσαν να διεξάγουν πρώτοι πυρηνική επίθεση εναντίον της.

Σου το λέω αυτό γιατί πιστεύω πως η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστών τούς κάνει εξαιρετικά επικίνδυνους, και πως αν καταφέρουν να διεξάγουν εισβολή στην Κούβα –μία βάναυση πράξη που παραβαίνει το διεθνές και το ηθικό δίκαιο- τότε εκείνη θα ήταν η στιγμή για να εξολοθρευθεί ο κίνδυνος για πάντα, σε μια πράξη απόλυτα νόμιμης αυτό-άμυνας. Όσο σκληρή και τρομερή είναι αυτή η λύση, δεν θα μπορούσε να υπάρξει άλλη.

Αυτή η άποψη διαμορφώθηκε παρατηρώντας την εξέλιξη της επιθετικής τους πολιτικής. Οι ιμπεριαλιστές, χωρίς έγνοια για την διεθνή κοινή γνώμη και εναντίον νόμων και αρχών, έχουν επιβάλλει αποκλεισμό στις θάλασσες, έχουν παραβιάσει τον εναέριο χώρο, και ετοιμάζονται να εισβάλλουν, ενώ την ίδια στιγμή εμποδίζουν κάθε πιθανότητα διαπραγμάτευσης, κι ας καταλαβαίνουν τη βαρύτητα του προβλήματος.

Υπήρξες, και είσαι, ένας ακούραστος υπερασπιστής της ειρήνης, και καταλαβαίνω πως αυτές οι στιγμές, όταν τα αποτελέσματα των υπεράνθρωπων προσπαθειών σου απειλούνται τόσο σοβαρά, πρέπει να είναι πικρές για σένα. Θα διατηρήσουμε τις ελπίδες μας πως θα σώσουμε την ειρήνη μέχρι την τελευταία στιγμή, και είμαστε έτοιμοι να συνεισφέρουμε σε αυτό με κάθε τρόπο που μπορούμε. Αλλά, την ίδια στιγμή, είμαστε γαλήνιοι και έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε μία κατάσταση την οποία βλέπουμε ως πολύ ρεαλιστική και επικείμενη.

Σου μεταφέρω την ατελείωτη ευγνωμοσύνη και αναγνώριση του Κουβανικού λαού προς τον Σοβιετικό λαό, που έχει φανεί τόσο γενναιόδωρος και αδερφικός, μαζί με την εκ βαθέων ευγνωμοσύνη και τον θαυμασμό προς εσένα προσωπικά. Σου ευχόμαστε επιτυχία στο τεράστιο έργο σου και στις μεγάλες ευθύνες που βρίσκονται στα χέρια σου.

Αδερφικά,

Φιντέλ Κάστρο

[πηγή: pbs]

Ευτυχώς ο Χρουστσόφ δεν επηρεάστηκε από τη στάση του Κάστρο και υπέγραψε συμφωνία με τις ΗΠΑ χωρίς να λάβει υπόψη τη θερμόαιμη διάθεσή του. Του έστειλε απάντηση σε μάλλον συγκαταβατικό τόνο, όπου του υπενθυμίζει αυτό που ήταν στο μυαλό όλων την εποχή του Ψυχρού Πολέμου· πως, αν πέσει μία βόμβα, θα πέσουν όλες. Του λέει πως αν οι Ρώσοι ρίξουν πυρηνικά στην Αμερική, θα υποφέρουν μεν οι ιμπεριαλιστές, αλλά θα υποφέρουν επίσης και οι λαοί της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και οι χώρες του ανατολικού μπλοκ (ξεχνάει να αναφέρει τους γείτονές τους) και πως η Κούβα η ίδια «θα είχε καεί στις φλόγες του πολέμου». Πως αυτή η ενέργεια θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε «παγκόσμιο θερμοπυρηνικό πόλεμο». «Παλεύουμε εναντίον του ιμπεριαλισμού, όχι ώστε να πεθάνουμε, αλλά για να αντλήσουμε όλο το δυναμικό μας, να χάσουμε όσο λιγότερα είναι δυνατό, και αργότερα να κερδίσουμε περισσότερα» θεωρεί ο Χρουστσόφ. Συνεχίζει, λέγοντας πως με τη συμφωνία με τις ΗΠΑ επιτεύχθηκαν οι στόχοι της Σοβιετικής Ένωσης αλλά και της Κούβας, αφού αποφεύχθηκε μία μελλοντική εισβολή στο νησί είτε από τις ΗΠΑ είτε από τους συμμάχους τους (ως ρητός όρος της συμφωνίας).

source
πηγή

Ολόκληρο το γράμμα εδώ (έμφαση δική μου)

Ολόκληρο το γράμμα εδώ (έμφαση δική μου)

Γράμμα του Νικήτα Χρουστσόφ στον Φιντέλ Κάστρο

30 Οκτωβρίου 1962

Αγαπητέ Σύντροφε Φιντέλ Κάστρο:

Παραλάβαμε το γράμμα σου της 28ης Οκτωβρίου, μαζί με τις αναφορές των συνομιλιών σου και του Προέδρου Ντορτίκος με τον πρέσβη μας.

Καταλαβαίνουμε την κατάστασή σας και λαμβάνουμε υπόψη τις δυσκολίες σε αυτό το πρώτο στάδιο μετά την εξάλειψη της μέγιστης έντασης που προέκυψε από την απειλή επίθεσης από τους Αμερικάνους ιμπεριαλιστές που περιμένατε ανά πάσα στιγμή.

Καταλαβαίνουμε πως για σας μπορεί να έχουν εμφανιστεί κάποιες δυσκολίες σαν συνέπεια των υποσχέσεων που κάναμε στις Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρουμε τις βάσεις πυραύλων από την Κούβα με αντάλλαγμα την υπόσχεσή τους να εγκαταλείψουν τα σχέδιά τους να εισβάλλουν στην Κούβα και να αποτρέψουν τους συμμάχους τους στο Δυτικό ημισφαίριο από το να κάνουν κάτι τέτοιο, να τερματίσουν την λεγόμενη «καραντίνα» τους –την επιβολή αποκλεισμού της Κούβας. Αυτή η δέσμευση οδήγησε στον τερματισμό την διαμάχη στην Καραϊβική, μία διαμάχη που συνεπαγόταν, όπως μπορείς να καταλάβεις καλά, μία αντιπαράθεση υπερδυνάμεων και τη μετατροπή της σε παγκόσμιο πόλεμο όπου οι πύραυλοι και θερμοπυρηνικά όπλα θα χρησιμοποιούνταν. Σύμφωνα με τον πρέσβη μας, κάποιοι Κουβανοί αισθάνονται πως ο Κουβανικός λαός θα προτιμούσε μία δήλωση διαφορετικού τύπου, μία που δεν θα αφορούσε την απόσυρση των πυραύλων. Είναι πιθανό πως τέτοια αισθήματα υπάρχουν μεταξύ του λαού. Αλλά εμείς, πολιτικοί και αρχηγοί κρατών, είμαστε οι ηγέτες του λαού και ο λαός δεν γνωρίζει τα πάντα. Γι’ αυτό πρέπει να ηγηθούμε μπροστά από το λαό. Τότε θα μας ακολουθούν και θα μας σέβονται.

Αν, ενδίδοντας στο κοινό συναίσθημα, επιτρέπαμε στους εαυτούς μας να παρασυρθούμε από τους πιο φλογισμένους τομείς των μαζών, και αν είχαμε αρνηθεί να πετύχουμε μια λογική συμφωνία με την κυβέρνηση των ΗΠΑ, πιθανών θα είχε ξεσπάσει πόλεμος, με συνέπεια εκατομμύρια θανάτους. Εκείνοι που θα επιζούσαν θα κατηγορούσαν τους ηγέτες για τη μη λήψη των μέτρων που θα είχαν αποτρέψει αυτόν τον πόλεμο εξόντωσης.

Η αποτροπή του πολέμου και μιας εισβολής στην Κούβα δεν εξαρτήθηκε μόνο από μέτρα που πήραν οι κυβερνήσεις μας, αλλά επίσης από την ανάλυση και την εξέταση των ενεργειών του εχθρού κοντά στην περιοχή σας. Εν συντομία, η κατάσταση έπρεπε να λογαριαστεί σαν σύνολο.

Κάποιοι λένε πως δεν συμβουλευτήκαμε σε ικανοποιητικό βαθμό μεταξύ μας πριν λάβουμε την απόφαση την οποία γνωρίζετε.

Στην πραγματικότητα, θεωρούμε πως όντως έγιναν συμβουλεύσεις, αγαπητέ Σύντροφε Φιντέλ Κάστρο, εφόσον παραλάβαμε τα σήματά σου, το ένα πιο ανησυχητικό από το άλλο, και τελικά το σήμα σου της 27ης Οκτωβρίου όπου είπες πως ήσουν σχεδόν σίγουρος ότι μια επίθεση εναντίον της Κούβας ήταν επικείμενη. Σύμφωνα με σένα ήταν μόνο θέμα χρόνου: 24 ή 72 ώρες.

Έχοντας παραλάβει αυτό το πολύ ανησυχητικό σήμα από σένα, και γνωρίζοντας το κουράγιο σου, θεωρήσαμε πως η ανησυχία ήταν απόλυτα δικαιολογημένη.

Δεν ήταν αυτή διαβούλευση εκ μέρους σου; Ερμηνεύσαμε εκείνο το σήμα σαν ένα σημάδι μέγιστου συναγερμού. Αλλά αν είχαμε συνεχίσει τις διαβουλεύσεις σε τέτοιες συνθήκες, γνωρίζοντας πως οι πολεμοχαρής και αχαλίνωτοι μιλιταριστές των Ηνωμένων Πολιτειών ήθελαν να αρπάξουν την ευκαιρία και να επιτεθούν στην Κούβα, θα χάναμε τον χρόνο μας και το χτύπημα ενδεχομένως θα λάμβανε χώρα.

Πιστεύουμε πως η παρουσία των στρατηγικών πυραύλων μας στην Κούβα έχει πολώσει την προσοχή των ιμπεριαλιστών. Φοβόνταν πως θα χρησιμοποιούνταν, και γι’ αυτό θα επιδίωκαν την εξολόθρευσή τους, είτε βομβαρδίζοντάς τους είτε κάνοντας εισβολή στην Κούβα. Και πρέπει να αναγνωρίσουμε πως είχαν την ικανότητα να τους αχρηστεύσουν. Γι’ αυτό, επαναλαμβάνω, η ανησυχία σου ήταν δικαιολογημένη.

Στο σήμα σου της 27ης Οκτωβρίου πρότεινες να ήμασταν οι πρώτοι που θα κάναμε πυρηνική επίθεση στην περιοχή του εχθρού. Φυσικά καταλαβαίνεις πού θα μας οδηγούσε αυτό. Δεν θα ήταν μια απλή επίθεση, αλλά το ξεκίνημα ενός παγκόσμιου θερμοπυρηνικού πολέμου.

Αγαπητέ Σύντροφε Φιντέλ Κάστρο, βρίσκω την πρότασή σου λανθασμένη, ακόμα κι αν καταλαβαίνω τους λόγους σου.

Βιώσαμε μία πολύ σημαντική στιγμή, ένα παγκόσμιος θερμοπυρηνικός πόλεμος θα είχε ξεσπάσει. Φυσικά οι Ηνωμένες Πολιτείες θα είχαν υποφέρει τεράστιες απώλειες, αλλά η Σοβιετική Ένωση και ολόκληρο το σοσιαλιστικό μπλοκ θα είχε επίσης υποφέρει πολύ. Είναι μάλιστα δύσκολο να πει κανείς πώς θα είχαν εξελιχτεί τα πράγματα για τον Κουβανικό λαό. Πρώτα απ’ όλα, η Κούβα θα είχε καεί στις φλόγες του πολέμου. Χωρίς αμφιβολία ο Κουβανικός λαός θα είχε πολεμήσει γενναία αλλά, επίσης χωρίς αμφιβολία, ο Κουβανικός λαός θα είχε αφανιστεί ηρωικά. Παλεύουμε εναντίον του ιμπεριαλισμού, όχι ώστε να πεθάνουμε, αλλά για να αντλήσουμε όλο το δυναμικό μας, να χάσουμε όσο λιγότερα είναι δυνατό, και αργότερα να κερδίσουμε περισσότερα, ώστε να ήμαστε ο νικητής και να κάνουμε τον κομμουνισμό να θριαμβεύσει.

Τα μέτρα τα οποία έχουμε λάβει μας έχουν επιτρέψει να φτάσουμε τον στόχο που είχαμε θέσει όταν αποφασίσαμε να στείλουμε τους πυραύλους στην Κούβα. Αποσπάσαμε από τις Ηνωμένες Πολιτείες τη δέσμευση να μην εισβάλλουν στην Κούβα και να μην επιτρέψουν στους Λατινοαμερικάνους συμμάχους τους να κάνουν το ίδιο. Τα καταφέραμε όλα αυτά χωρίς πυρηνικό πόλεμο.

Πιστεύουμε πως πρέπει να εκμεταλλευτούμε όλες τις πιθανότητες να υπερασπιστούμε την Κούβα, να ισχυροποιήσουμε την ανεξαρτησία και την κυριαρχία της, να ανατρέψουμε τη μιλιταριστική επιθετικότητα, και να αποτρέψουμε έναν παγκόσμιο θερμοπυρηνικό πόλεμο στο παρόν στάδιο.

Όλα αυτά τα έχουμε καταφέρει.

Φυσικά έχουμε κάνει παραχωρήσεις, έχουμε αναλάβει ορισμένες δεσμεύσεις. Ενεργήσαμε πάνω στην αρχή των ανταποδοτικών παραχωρήσεων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουνε επίσης κάνει παραχωρήσεις, έχουν δεσμευτεί δημοσίως, σε ολόκληρο τον κόσμο, να μην επιτεθούν στην Κούβα.

Συνεπώς, αν συγκρίνουμε μια επίθεση από τις ΗΠΑ και θερμοπυρηνικό πόλεμο από τη μία, και από την άλλη τις δεσμεύσεις που έγιναν, τις ανταποδοτικές παραχωρήσεις, την εγγύηση του απαραβίαστου της Κούβας, και την αποτροπή ενός παγκόσμιου πολέμου, τότε νομίζω πως το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο.

Φυσικά, όσον αφορά την άμυνα της Κούβας και άλλων σοσιαλιστικών χωρών δεν μπορούμε να εμπιστευόμαστε την υπόσχεση των ΗΠΑ (να μην εισβάλλουν στην Κούβα). Έχουμε πάρει, και συνεχίζουμε να παίρνουμε, κάθε μέτρο για να ενδυναμώσουμε τις άμυνές μας και για να συγκεντρώσουμε τις αναγκαίες δυνάμεις για μια αντεπίθεση. Αυτή τη στιγμή, με τα όπλα που έχουμε δώσει στην Κούβα, είναι ικανή να αμυνθεί τον εαυτό της περισσότερο από ποτέ. Ακόμα και μετά την κατεδάφιση των πυραυλικών εγκαταστάσεων θα έχεις ικανοποιητικά δυνατό οπλισμό ώστε να απωθήσεις τον εχθρό στην ξηρά, τη θάλασσα, και στον εναέριο χώρο κοντά στην περιοχή σου.

Περαιτέρω, όπως θα θυμηθείς, δηλώσαμε στο μήνυμά μας στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών στις 28 Οκτωβρίου πως: «επιθυμούμε ταυτοχρόνως να διαβεβαιώσουμε τον Κουβανικό λαό πως ήμαστε στο πλάι του και πως δεν θα εγκαταλείψουμε το καθήκον μας να βοηθήσουμε τον Κουβανικό λαό.» Είναι φανερό σε όλους πως αυτή είναι μια πολύ σοβαρή προειδοποίηση την οποία απευθύνουμε στον εχθρό.

Δήλωσες στις διασκέψεις πως δεν μπορεί κανείς να εμπιστεύεται τις ΗΠΑ. Φυσικά έχεις δίκιο. Οι δηλώσεις σου για τις συνθήκες διαπραγμάτευσης με τις ΗΠΑ είναι εξίσου σωστές. Το να έχεις καταρρίψει ένα αεροσκάφος των ΗΠΑ πάνω από Κουβανικό έδαφος αποτέλεσε στο τέλος μία χρήσιμη πράξη γιατί επιτεύχθηκε χωρίς περιπλοκές. Είναι ένα μάθημα για τους ιμπεριαλιστές. Φυσικά οι εχθροί μας θα ερμηνεύσουν τα γεγονότα με τον δικό τους τρόπο. Η Κουβανική αντεπανάσταση επίσης θα επιχειρήσει να σηκώσει κεφάλι. Αλλά εμείς πιστεύουμε πως έχεις πλήρη έλεγχο πάνω στον εσωτερικό εχθρό χωρίς τη βοήθειά μας. Το πιο σημαντικό πράγμα που έχουμε επιτύχει είναι να σταματήσουμε, προς το παρόν, μία επίθεση από εξωτερικούς εχθρούς.

Θεωρούμε πως η επιθετική χώρα έχει υποστεί μια ήττα. Προετοιμαζόταν να επιτεθεί στην Κούβα, αλλά τη σταματήσαμε και την υποχρεώσαμε να υποσχεθεί στον κόσμο ότι δεν θα το κάνει αυτή τη στιγμή. Πιστεύουμε πως αυτή είναι μια μεγάλη νίκη. Φυσικά, οι ιμπεριαλιστές δε θα σταματήσουν να μάχονται εναντίον του κομμουνισμού. Αλλά κι εμείς επίσης έχουμε τα σχέδιά μας και θα πάρουμε τις αποφάσεις μας. Αυτή η διαδικασία του αγώνα θα διαρκέσει όσο υπάρχουν σε αυτή τη γη δύο κοινωνικοπολιτικά συστήματα, μέχρι ένα από τα συστήματα, και ξέρουμε πως αυτό θα είναι το κομμουνιστικό μας σύστημα, να θριαμβεύσει παγκοσμίως.

Σύντροφε Φιντέλ Κάστρο, έχουμε αποφασίσει να σου στείλουμε αυτή την απάντηση όσο πιο σύντομα γίνεται. Θα κάνουμε μια πιο λεπτομερή ανάλυση του τι συνέβη σε ένα γράμμα που θα σου στείλουμε σύντομα. Σε αυτό το γράμμα θα κάνουμε μια ανάλυση της κατάστασης σε μεγαλύτερο βάθος και θα σου δώσουμε τη γνώμη μας για τα αποτελέσματα της διευθέτησης της κρίσης.

Σε αυτό το σημείο, οι διαπραγματεύσεις μιας διευθέτησης ξεκινάνε και σου ζητάμε να επικοινωνήσεις τη στάση σου σε μας. Εμείς, από τη μεριά μας, θα σε κρατάμε ενήμερο για την πρόοδο των διαπραγματεύσεων και θα κάνουμε τις αναγκαίες διαβουλεύσεις.

Σύντροφε Φιντέλ Κάστρο, σου ευχόμαστε κάθε πιθανή επιτυχία, και είμαι σίγουρος πως θα την καταφέρεις. Υπάρχουν ακόμα σκευωρίες εναντίον σου. Αλλά μαζί σου, σκοπεύουμε να κάνουμε όλα τα βήματα για να τις ανατρέψουμε και να συνεισφέρουμε στην ενδυνάμωση και στην ανάπτυξη της Κουβανικής Επανάστασης.

Νικήτα Χρουστσόφ

[Πηγή: pbs]

Ο Κάστρο τού στέλνει απάντηση, στην οποία φαίνεται εκνευρισμένος, θεωρώντας πως ο Χρουστσόφ τον παρεξήγησε στις εκτιμήσεις του. Φυσικά και ήξερε, του λέει, πως ο κουβανικός λαός θα εξαφανιζόταν από προσώπου γης αν γινόταν πόλεμος. Επιμένει όμως πως αυτή ήταν η μοναδική επιλογή σε περίπτωση εισβολής· «τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με τους παρανοϊκούς που εξαπέλυσαν τον πόλεμο;» αναρωτιέται, θεωρώντας πως το μόνο λογικό ενδεχόμενο ενός συμβατικού πολέμου (εισβολή στην Κούβα) είναι η κλιμάκωση με μια πυρηνική απάντηση. «Θεωρώ ότι απ’ τη στιγμή που ξεσπά η επιθετικότητα, δεν πρέπει να δίνει κανείς στον επιτιθέμενο το προνόμιο να αποφασίζει, επιπλέον, για το πότε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά.»

source
πηγή

Ολόκληρο το γράμμα εδώ

Ολόκληρο το γράμμα εδώ

Γράμμα από τον Φιντέλ Κάστρο προς τον Νικήτα Χρουστσόφ

31 Οκτωβρίου 1962

Αγαπητέ Σύντροφε Χρουστσόφ,

Έλαβα την επιστολή σου, με ημερομηνία 30 Οκτώβρη. Ισχυρίζεσαι ότι πράγματι μας συμβουλεύτηκες πριν υιοθετήσεις την απόφαση για απόσυρση των στρατηγικών πυραύλων. Βασίζεσαι στα ανησυχητικά νέα που λες πως έφτασαν σε σένα απ’ την Κούβα και τέλος, στο τηλεγράφημά μου της 26ης Οκτώβρη. Δεν ξέρω τι νέα πήρες. Μπορώ να σου απαντήσω για το μήνυμα που σου έστειλα το απόγευμα της 26ης Οκτώβρη, και που έλαβες την 27η.

Αυτό που κάναμε ενόψει των γεγονότων, σύντροφε Χρουστσόφ, ήταν να ετοιμαστούμε να πολεμήσουμε. Στην Κούβα ένα είδος σειρήνας ηχούσε, αυτό των σταθμών μάχης.

Όταν, κατά τη δική μας άποψη, κατέστη επικείμενη η ιμπεριαλιστική επίθεση, το θεώρησα σωστό να σε συμβουλεύσω ανάλογα και να επισημάνω τόσο στη Σοβιετική κυβέρνηση όσο και στο στρατό ότι υπήρχαν Σοβιετικές δυνάμεις έτοιμες να ριχτούν στη μάχη στο πλάι μας ώστε να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία της Κούβας από την ξένη επιθετικότητα — από την πιθανότητα μιας επίθεσης την οποία δεν μπορούσαμε να αποτρέψουμε, μπορούσαμε όμως να αντισταθούμε απέναντί της.

Σου είπα ότι το ηθικό των ανδρών μας ήταν πολύ ψηλό και ότι θα υπήρχε ηρωική αντίσταση στην επιθετικότητα. Στο τέλος του μηνύματος σού επανέλαβα ότι αναμέναμε τα γεγονότα με ψυχραιμία.

Ο κίνδυνος δεν μπορούσε να μας κάνει εντύπωση, γιατί ο κίνδυνος κρέμεται πάνω απ’ την πατρίδα μας εδώ και πολύ καιρό και από κάποια άποψη τον έχουμε συνηθίσει.

Οι Σοβιετικοί στρατιώτες που βρίσκονται στο πλευρό μας γνωρίζουν πόσο αξιοθαύμαστη είναι η στάση του λαού μας σε όλη αυτή την κρίση, όπως και η βαθιά αδελφότητα που δημιουργήθηκε στον στρατό των δύο λαών κατά τη διάρκεια των αποφασιστικών ωρών.

Αμέτρητα μάτια Κουβανών και Σοβιετικών στρατιωτών πρόθυμων να πεθάνουν με την υπέρτατη αξιοπρέπεια γέμισαν δάκρυα όταν έμαθαν την απρόσμενη, ξαφνική και ουσιαστικά χωρίς προϋποθέσεις απόφαση απόσυρσης των όπλων.

Μπορεί να μην γνωρίζεις τον βαθμό στον οποίο ο κουβανικός λαός ήταν έτοιμος να κάνει το καθήκον του για το έθνος μας και την ανθρωπότητα.

Κατάλαβα καθώς τα έγραφα, πως τα λόγια της επιστολής μου μπορεί να παρερμηνεύονταν εκ μέρους σου. Και αυτό συνέβη, ίσως επειδή δεν τα διάβασες προσεκτικά, ίσως εξαιτίας της μετάφρασης, ίσως επειδή ήθελα να πω πολλά σε τόσες λίγες γραμμές. Όμως δε δίστασα να το κάνω. Πιστεύεις, σύντροφε Χρουστσόφ, ότι σκεφτόμασταν τόσο εγωιστικά τον εαυτό μας, τον γενναιόδωρο, έτοιμο να θυσιαστεί λαό μας, όχι ασυνείδητα αλλά με πλήρη επίγνωση του κινδύνου που διέτρεχε;

Όχι, Σύντροφε Χρουστσόφ. Λίγες φορές στην ιστορία, και ίσως να πρέπει να πούμε ποτέ πριν –γιατί ποτέ πριν ένας λαός δεν αντιμετώπισε έναν τέτοιο τρομακτικό κίνδυνο [πυρηνικού πολέμου]– δεν ήταν τόσο πρόθυμος ένας λαός να πολεμήσει και να πεθάνει με τέτοια οικουμενική συναίσθηση του καθήκοντος.

Γνωρίζαμε, και μην προϋποθέτεις ότι το αγνοούσαμε, ότι θα εξαλειφόμασταν από προσώπου γης, όπως υπονοείς στην επιστολή σου, αν γινόταν πυρηνικός πόλεμος. Όμως αυτό δεν μας έσπρωξε να σου ζητήσουμε να αποσύρεις τους πυραύλους, δεν μας έσπρωξε να σου ζητήσουμε να υποχωρήσεις. Νομίζεις ότι εμείς θέλαμε αυτόν τον πόλεμο; Αλλά πώς να τον σταματούσαμε αν γινόταν τελικά η εισβολή; Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό το γεγονός ήταν εφικτό, ότι ο ιμπεριαλισμός παρεμπόδιζε κάθε λύση και ότι οι απαιτήσεις του ήταν, απ’ τη δική μας οπτική, αδύνατο να γίνουν δεκτές από την ΕΣΣΔ και την Κούβα.

Κι αν ξέσπαγε ο πόλεμος, τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με τους παρανοϊκούς που εξαπέλυσαν τον πόλεμο;  Εσύ ο ίδιος είπες πως κάτω από τις τρέχουσες συνθήκες ένας τέτοιος πόλεμος θα κλιμακωνόταν γρήγορα σε πυρηνικό.

Θεωρώ ότι απ’ τη στιγμή που ξεσπά η επιθετικότητα, δεν πρέπει να δίνει κανείς στον επιτιθέμενο το προνόμιο να αποφασίζει, επιπλέον, για το πότε να χρησιμοποιήσει πυρηνικά. Η καταστροφική δύναμη αυτών των όπλων είναι τόσο μεγάλη, η ταχύτητα της κρούσης τους τόσο σημαντική, που ο επιτιθέμενος θα είχε ένα αξιοσημείωτο αρχικό πλεονέκτημα.

Και δεν σου πρότεινα, σύντροφε Χρουστσόφ, να είναι η ΕΣΣΔ ο επιτιθέμενος, γιατί αυτό θα ήταν παραπάνω από λάθος· θα ήταν ανήθικο και αξιοπεριφρόνητο εκ μέρους μου. Αλλά από τη στιγμή που οι ιμπεριαλιστές επιτίθενται στην Κούβα, και ενώ υπάρχουν Σοβιετικές δυνάμεις σταθμευμένες στην Κούβα για να μας βοηθήσουν στην άμυνά μας σε περίπτωση επίθεσης από το εξωτερικό, οι ιμπεριαλιστές μέσω αυτής της πράξης θα γινόταν επιτιθέμενοι και στην Κούβα και στην ΕΣΣΔ, και εμείς θα απαντούσαμε με ένα χτύπημα που θα τους εξάλειφε από προσώπου γης.

Όλοι έχουν τις γνώμες τους και εγώ κρατώ τη δική μου για την επικινδυνότητα των επιθετικών κύκλων του Πενταγώνου και το πόσο προτιμούν τα προληπτικά χτυπήματα. Δεν πρότεινα, σύντροφε Χρουστσόφ, να επιτεθεί η Σοβιετική Ένωση εν τω μέσω της κρίσης, όπως φαίνεται να λέει η επιστολή σου. Είπα μάλλον, ότι μετά από μια ιμπεριαλιστική επίθεση [στην Κούβα], η ΕΣΣΔ πρέπει να δράσει χωρίς δισταγμό και δεν πρέπει ποτέ να κάνει το λάθος να επιτρέψει την ανάπτυξη συνθηκών τέτοιων ώστε ο εχθρός να χτυπήσει πρώτος την ΕΣΣΔ. Και με αυτή την έννοια, σύντροφε Χρουστσόφ, διατηρώ την άποψή μου, γιατί την κατανοώ ως αληθινή και δίκαιη αξιολόγηση της συγκεκριμένης κατάστασης. Μπορεί να μπορείς να με πείσεις ότι κάνω λάθος, δεν μπορείς όμως να μου λες ότι κάνω λάθος χωρίς να με πείσεις.

Γνωρίζω ότι πρόκειται για ευαίσθητο θέμα, το οποίο μπορεί να εγερθεί μόνο σε συνθήκες όπως αυτές και σε πολύ προσωπικό μήνυμα.

Μπορεί να αναρωτιέσαι γιατί νιώθω την ανάγκη να το θέσω. Το κάνω χωρίς να με ανησυχεί πόσο δύσκολο είναι, ακολουθώντας τις επιταγές της συνείδησής μου ως επαναστατικό καθήκον, και εμπνευσμένος από τα πιο ανιδιοτελή συναισθήματα θαυμασμού και αγάπης για την ΕΣΣΔ, διότι αυτό που εκπροσωπεί αντιπροσωπεύει το μέλλον της ανθρωπότητας. Και το κάνω επειδή με απασχολεί να μην είναι η ΕΣΣΔ ποτέ ξανά το θύμα της προδοσίας και της ύπουλης φύσης των επιτιθέμενων, όπως ήταν το 1941, που κόστισε τόσες ζωές και τόση καταστροφή. Επιπλέον, μιλάω όχι σαν φασαριόζος αλλά σαν μαχητής από τα πιο επικίνδυνα χαρακώματα.

Δεν καταλαβαίνω γιατί λες πως μας συμβουλεύτηκες για την απόφαση που πήρες.

Δεν θα επιθυμούσα τίποτε περισσότερο απ’ το να κάνω λάθος αυτή τη στιγμή. Εύχομαι μονάχα να είχες δίκαιο.

Δεν είναι λίγοι οι Κουβανοί, όπως πληροφορήθηκες, αλλά πολλοί, που αυτή τη στιγμή νιώθουν ανείπωτη πικρία και θλίψη.

Οι ιμπεριαλιστές ξανακάνουν λόγο για εισβολή στην πατρίδα μας, απόδειξη του πόσο εφήμερες και ανάξιες εμπιστοσύνης είναι οι υποσχέσεις τους. Ο λαός μας όμως διατηρεί την ακατανίκητή του βούληση να αντισταθεί στους επιτιθέμενους και ίσως, περισσότερο από ποτέ, να εμπιστευτεί τον εαυτό του στη βούλησή του για πάλη.

Εμείς θα παλέψουμε ενάντια στις αρνητικές συνθήκες, θα ξεπεράσουμε τις τωρινές δυσκολίες και θα βγούμε μπροστά. Και τίποτε δεν μπορεί να καταστρέψει τα δεσμά φιλίας και την ατέρμονη ευγνωμοσύνη που νιώθουμε προς την ΕΣΣΔ.

Αδελφικά,

Φιντέλ Κάστρο

[Πηγή: leninreloaded]

Αν ήδη ξέραμε πόσο κοντά φτάσαμε σε πυρηνικό όλεθρο κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και ειδικά κατά τη συγκεκριμένη κρίση των πυραύλων της Κούβας, η ανάγνωση της συγκεκριμένης αλληλογραφίας μας δίνει μία απροκάλυπτη ματιά στο μυαλό ενός από τους πρωταγωνιστές της κρίσης. Ένα μυαλό που θεωρούσε πως υπάρχει και κάτι καλό στο ενδεχόμενο πυρηνικού ολοκαυτώματος, που είναι έτοιμος να θυσιαστεί και να θυσιάσει το λαό της Κούβας για να καταστραφεί ο εχθρός του.

Και ο Τσε εξέφρασε ίδια αισθήματα, όταν έγραψε (στο Tactics and strategy of the Latin American Revolution, 1962) «Ιδού ένα διεγερτικό παράδειγμα ενός λαού που είναι προετοιμασμένος να υποφέρει πυρηνικό σφαγιασμό ώστε οι στάχτες του να προσφέρουν τα θεμέλια για νέες κοινωνίες» και «πρέπει να ακολουθήσουμε τον δρόμο της απελευθέρωσης ακόμα κι αν κοστίσει εκατομμύρια θυμάτων ενός πυρηνικού πολέμου».

Ο Κάστρο έζησε αρκετά για να παραδεχτεί το λάθος που έκανε, μια παραδοχή που δε θα άξιζε μια τσακιστή δεκάρα αν η προτροπή του είχε ληφθεί στα σοβαρά.

Δείτε και αυτό

Η ομοφυλοφιλία, η εκκλησία και το ΚΚΕ

«Δεν είμαι πλέον ικανοποιημένος με το να δέχομαι ψίχουλα από το τραπέζι» Ian Hunter, ομοφυλόφιλος …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *