Αρχική / Θρησκεία / Τα «1000 Χτυπήματα» του Raif Badawi: ένα βιβλίο για την ελευθερία

Τα «1000 Χτυπήματα» του Raif Badawi: ένα βιβλίο για την ελευθερία

«Η ελευθερία του λόγου είναι ο αέρας που αναπνέει κάθε στοχαστής· είναι το καύσιμο που αναφλέγει τις σκέψεις ενός διανοούμενου»
Raif Badawi

Ο τίτλος του βιβλίου 1000 Χτυπήματα και ο υπότιτλός του Επειδή Λέω Αυτά Που Σκέφτομαι, είναι όλα όσα χρειάζεται να ξέρει κανείς για την υπόθεση του Raif Badawi, και για το πόσο επείγον είναι να γίνει κάτι γι’ αυτήν.

Συλλήφθηκε για προσβολή του Ισλάμ στον ιστότοπό του Ελεύθεροι Σαουδάραβες Φιλελεύθεροι (Free Saudi Liberals) και δικάστηκε για διάφορες κατηγορίες όπως αποστασία, προσβολή των Ισλαμικών αξιών και διάδοση φιλελεύθερης σκέψης, καταδικάστηκε σε δέκα χρόνια φυλακή, χίλια χτυπήματα με μαστίγιο και πρόστιμο πάνω από 250.000 δολάρια. Προς το παρόν έχει δεχτεί τα πρώτα πενήντα χτυπήματα. Η υποβολή των υπόλοιπων έχει αναβληθεί λόγω της κακής του υγείας –είναι διαβητικός και έχει υπερένταση.

Βίντεο του μαστιγώματός του μπορείτε να δείτε εδώ. Στο μη γνώστη θεατή δείχνει αρκετά ήπιο –τίποτα που να μοιάζει με το μαστίγωμα κάποιου δεμένου κρατούμενου που έχουμε συνηθίσει σε ταινίες. Στην πραγματικότητα, αυτού του είδος το μαστίγωμα, ειδικά κατ’ επανάληψη, κάνει πολύ μεγάλη ζημιά –και μάλιστα μόνιμη. Για την ακρίβεια, πρόκειται για βασανιστήριο. Η Διεθνής Αμνηστία δείχνει και εξηγεί τι συμβαίνει στο σώμα με την επιβολή τέτοιας τιμωρίας.

Μοιάζει –και θα έπρεπε να είναι- περιττό να καταδικάσει κανείς αυτή τη βάρβαρη πρακτική. Ποιος δεν θα το έκανε, εκτός από αυτούς που προτιμούν να δέχονται ηθική καθοδήγηση από τα θεία και νοιάζονται περισσότερο να υποστηρίξουν μία αρχαϊκή παράδοση από την ευημερία ενός συνανθρώπου τους; Πολλοί, δυστυχώς. Αν ο Raif είχε δραπετεύσει εγκαίρως από την θεοκρατική χώρα του για να βρει καταφύγιο στη Δύση, όπως τόσοι άλλοι από όλο τον πλανήτη, θα κατονομαστεί «ισλαμοφόβος» και μισαλλόδοξος, αν όχι φασίστας ή και νεοναζί –για τίποτα άλλο από αυτό που τον οδήγησε στη φυλακή στη δικιά του χώρα.

Το βιβλίο του Raif, μια συλλογή κάποιων, μη διαθέσιμων πια, άρθρων του, προσφέρει μια ματιά σε ένα υπέροχο μυαλό. Δεν μασάει τα λόγια του όταν κάνει κριτική στην οπισθοδρομικότητα της χώρας του. «Κοιτάξτε όλες τις χώρες που είναι βασισμένες σε μια θρησκευτική ιδεολογία», γράφει, «κοιτάξτε τους ανθρώπους τους και τις γενιές που βγάζουν: τι έχουν να προσφέρουν στον ανθρώπινο πολιτισμό;» Εκείνοι που μαζεύτηκαν στην πλατεία για να παρακολουθήσουν το μαστίγωμα φωνάζοντας «ο θεός είναι μεγάλος» θριαμβευτικά αποδεικνύουν περίτρανα τα λόγια του θύματος, αν χρειάζεται απόδειξη.

«Κάθε κράτος που βασίζεται σε θρησκεία έχει ως αποστολή του να περιορίσει τα μυαλά των ανθρώπων του, να αντιπαλέψει την πρόοδο της ιστορίας και της λογικής, και να αποβλακώσει τους πολίτες του», γράφει. Αυτός ο ίδιος είναι η απόδειξη αυτών που λέει εδώ· διαβάζοντας τα 1000 Χτυπήματα μόνο να θρηνήσει μπορεί κανείς την ανθρώπινη αξία που συνθλίβεται από τη θεοκρατία και το θρησκευτικό μένος.

Η λύση είναι προφανής για τον Raif. Μόνο η κοσμικότητα και ο φιλελευθερισμός μπορούν να βγάλουν τις Αραβικές χώρες από το αδιέξοδό τους· βγάζοντάς τες «από τον τρίτο κόσμο και εισάγοντάς τες στον αναπτυγμένο». Όχι η δίωξη της θρησκείας, αλλά η θεμελίωση του κράτους όχι σύμφωνα με τις ανάγκες μίας μόνο ιδεολογίας ή κοινωνικής ομάδας ενώ εξαιρούνται οι υπόλοιποι, αλλά με το να είναι ανοικτό προς κάθε άτομο. Για αυτόν, «φιλελευθερισμός σημαίνει απλά να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του». Τολμάει να επαναδιατυπώσει (πετυχημένα) το διάσημο ρητό που καθορίζει τον φιλελευθερισμό: «η ελευθερία σου τελειώνει στα περίχωρα της ελευθερίας των άλλων».

«H κοινωνία χρειάζεται να ανοίξει το συλλογικό της νου σε όλες τις ιδέες και ιδεολογίες. Πρέπει να δώσει στο λαό της την ευκαιρία να ακούσουν τη γνώμη των άλλων, και μετά να τις εξετάσει κριτικά αντί πρόωρα να τις απορρίπτει. Τέτοιος δημιουργικός διάλογος βασισμένος σε θετική κριτική σκέψη μπορεί να ενισχύσει και να αναπτύξει ιδέες.»

Τα άρθρα αυτού του μικρού βιβλίου (που δεν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά) φέρνουν ντροπή σε όλους εκείνους στη Δύση που έχουν προ πολλού ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι ανελεύθερος και έχουν χάσει τη θέληση να αντισταθούν στους εχθρούς της ελευθερίας. Και τι ντροπή που άνθρωποι όπως η Ayan Hirshi Ali και άλλοι πραγματικοί φιλελεύθεροι και πραγματικά φεμινιστές που τολμούν να μιλούν άφοβα εναντίον της μίας θρησκείας που την ιστορική αυτή στιγμή είναι ο πρωτεύων παράγοντας καταπάτησης τέτοιων αξιών γίνονται αποδέκτες εξυβρίσεων και απειλών από τέτοια δειλά άτομα.

Αν ο όρος «κλασικός φιλελεύθερος» αξίζει σε κάποιον, τότε σίγουρα αξίζει στον Raif Badawi. Αν θέλετε να τον βοηθήσετε, επισκεφτείτε αυτόν τον ιστότοπο για να μάθετε πώς, και αγοράστε το βιβλίο του (το οποίο περιλαμβάνει πρόλογο του αστροφυσικού Lawrence Krauss). Δεν θα το μετανιώσετε.

Δείτε και αυτό

Η Ίδρυση του Ισραήλ

«Το μόνο χειρότερο από το να έχεις για εχθρούς τους Βρετανούς, είναι να τους έχεις …

3 Σχόλια

  1. I must say it was hard to find your site in search results.
    You write awesome articles but you should rank your page higher in search engines.
    If you don’t know how to do it search on youtube: how to rank a website Marcel’s
    way

  2. Αλή αλ-Γιουνάνι

    «θα έπρεπε να είναι- περιττό να καταδικάσει κανείς αυτή τη βάρβαρη πρακτική. Ποιος δεν θα το έκανε»

    Εγώ. Δεν το καταδικάζω ως πρακτική. Πριν μερικά χρόνια συνελλήφθη ένας γιατρός και δύο Λίβυες νοσοκόμες να διενεργούν σε ένα σπίτι στη Τζέντα κρυφά εκτρώσεις. Ο γιατρός καταδικάστηκε σε ισόβια φυλάκιση (όχι 25 χρόνια λλά ΜΕΧΡΙ να πεθάνει) και οι νοσοκόμες καταδικάστηκαν σε 700 μαστιγώματα η κάθε μία και στη συνέχεια σε απέλαση από τη χώρα και ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ απαγόρευση εισόδου. Θα έπρεπε να λυπηθώ τις βρωμιάρες αυτές;

    «Η λύση είναι προφανής για τον Raif. Μόνο η κοσμικότητα και ο φιλελευθερισμός μπορούν να βγάλουν τις Αραβικές χώρες από το αδιέξοδό τους· βγάζοντάς τες «από τον τρίτο κόσμο και εισάγοντάς τες στον αναπτυγμένο». Όχι η δίωξη της θρησκείας, αλλά η θεμελίωση του κράτους όχι σύμφωνα με τις ανάγκες μίας μόνο ιδεολογίας ή κοινωνικής ομάδας ενώ εξαιρούνται οι υπόλοιποι, αλλά με το να είναι ανοικτό προς κάθε άτομο. Για αυτόν, «φιλελευθερισμός σημαίνει απλά να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του».»

    ξεκάθαρα διαβάζουμε από το Κοράνι:

    «Και όποιος δεν δικάσει, με βάση τα όσα αποκαλύφθηκαν απ’ τον ΑΛΛΑΧ, αυτοί είναι οι Άπιστοι.» (Κοράνι, 5:44)

    «Αν όμως τους δικάσεις, τότε δίκασε τους με δικαιοσύνη. Γιατί ο ΑΛΛΑΧ αγαπά τους δικαίους.» (Κοράνι, 5:42)

    «Κι αυτό (παραγγέλλει)’ δίκαζε ανάμεσα τους σύμφωνα με τα όσα αποκάλυψε ο ΑΛΛΑΧ.» (Κοράνι, 5:49)

    «Κι αν σ’ οποιοδήποτε πράγμα έχετε διαφορά, η απόφαση του βρίσκεται με τον ΑΛΛΑΧ. Αυτός είναι ο ΑΛΛΑΧ ο Κύριος μου, σ’ Αυτόν εμπιστεύομαι, και σ’ Αυτόν θα επιστρέψω.» (Κοράνι, 42:10)

    «Μήπως επιδιώκουν την δικαιοσύνη της εποχής της Άγνοιας (προϊσλαμικής εποχής). Ποιος όμως μπορεί να κρίνει, καλύτερα απ’ τον ΑΛΛΑΧ ένα λαό αναμφισβήτητης πίστης.» (Κοράνι, 5:50)

    «Κι όσοι πάλι έχουν καλά θεμέλια στη γνώση, λένε: “Πιστεύομε σ’ Αυτό (σε ολόκληρο το Κοράνι). Ό,τι περικλείεται στο Βιβλίο έρχεται απ’ τον Κύριο μας”, και κανείς δεν θα δεχτεί νουθεσία παρά μόνο οι άνθρωποι πού έχουν κατανόηση.» (Κοράνι, 3:7)

    «Δεν είναι σωστό σ’ ένα Πιστό κι ούτε σε μια Πιστή, όταν για μια υπόθεση που έχει ληφθεί η απόφαση από τον ΑΛΛΑΧ κι από τον Απόστολο Του, να έχουν την ελεύθερη επιλογή για την απόφαση τους. Κι αν κανείς δεν υπακούει στον ΑΛΛΑΧ και στον Απόστολο Του, τότε βρίσκεται σε φανερή πλάνη.» (Κοράνι, 33: 36)

    ««κοιτάξτε τους ανθρώπους τους και τις γενιές που βγάζουν: τι έχουν να προσφέρουν στον ανθρώπινο πολιτισμό;»…Για αυτόν, «φιλελευθερισμός σημαίνει απλά να κοιτάει ο καθένας τη δουλειά του». Τολμάει να επαναδιατυπώσει (πετυχημένα) το διάσημο ρητό που καθορίζει τον φιλελευθερισμό: «η ελευθερία σου τελειώνει στα περίχωρα της ελευθερίας των άλλων»»

    Απορρίπτω το να πηγαίνω σε ένα μπαρ και να βλέπω κοριτσάκια 12-13 χρονών να κρατούν στο ένα χέρι το ποτό και στο άλλο χέρι το τσιγάρο, και ο κώλος τους και το στρινγκ να είναι έξω από το παντελόνι.

    Απορρίπτω την Ευρώπη του φιλελευθερισμού όπου κοριτσάκια ήδη από την ηλικία των 14-15 έχουν ξεκινήσει τις εκτρώσεις.

    Απορρίπτω το «δικαίωμα» κάποιων ανεύθυνων γυναικών στην έκτρωση.

    Απορρίπτω το δικαίωμα κάποιων πορνών στο να μεταφράζουν τη δολοφονία ενός αγέννητου μωρού λέγοντας: «είναι ατομικό μου δικαίωμα, είναι ένα κομμάτι από το σώμα μου».

    Απορρίπτω το να έχουν δικαιώματα οι βιαστές, οι δολοφόνοι, οι εγκληματίες, οι παιδεραστές, απορρίπτω το δικαίωμα τους στη ζωή.

    Απορρίπτω το να έχει γεμίσει κάθε κανάλι και από έναν τοιούτο, απορρίπτω το «δικαίωμα» τους να κάνουν παρελάσεις υποδηλώνοντας έτσι την υπερηφάνεια τους επειδή βάζουν μια πούτσα στον κώλο τους.

    Απορρίπτω το δήθεν δικαίωμα τους να υιοθετούν παιδιά. Τα δικαιώματα των παιδιών να εχουν έναν πατέρα και μία μητέρα, έτσι όπως ορίζει η φύση (ο Θεός για ‘μένα), τα σκέφτηκε κανείς; Αλλά ξέχασα, δεν υπάρχει πλέον πατέρας και μητέρα, υπάρχει γονιός α και γονιός β. Ε εγώ λοιπόν
    ΑΠΟΡΡΊΠΤΩ αυτόν τον ξεπεσμό.

    Απορρίπτω το «δικαίωμα» κάποιων να βρίζουν τα θεία, τον Θεό, τον Ιησού, τη μητέρα του, τους Προφήτες κ.α.

    Απορρίπτω το δικαίωμα ορισμένων που υπό το πρόσχημα της ελεύθερης έκφρασης, βλασφημούν τα θεία.

    Απορρίπτω τη διάδωση αθεϊστικών ψευτοφιλελέ και αριστεροκουλτουριάρικων ιδεών απλά επειδή έτσι προστάζει η «Δημοκρατία» και ο φιλελευθερισμός.

    Απορρίπτω το δικαίωμα στη ζωή ενός που μπαίνει σε ένα σπίτι και το ρημάζει, και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού δεν έχει το δικαίωμα σκοτώσει τον εισβολέα, ανεξαρτήτως αν ο εισβολέας έχει όπλο ή όχι.

    Απορρίπτω την ψευτοπρόοδο του να διδάσκουν στο παιδί μου την ύπαρξη δήθεν ενός τρίτου κοινωνικού φύλου ή την ψευδοθεωρία του Δαρβίνου.

    Απορρίπτω και το δικαίωμα των γονέων που δέχονται να διδάσκονται στα παιδιά τους τέτοια πράγματα.

    Απορρίπτω το δικαίωμα στην ελευθερία των γονιών που αποδέχονται να διδάσκονται τα παιδιά τους τέτοιες ανωμαλίες.

    Απορρίπτω το δικαίωμα κάποιων να μεθοκοπούν, απλά και μόνο επειδή έτσι γουστάρουν.

    Απορρίπτω το δικαίωμα στη ζωή κάποιων που σπάνε τράπεζες, δημόσια κτήρια, αυτοκίνητα, καταστρέφουν την περιουσία του κόσμου ή τη Δημόσια περιουσία, επειδή νομίζουν στο ταραγμένο μυαλό τους ότι έτσι πολεμούν τον καπιταλισμό.

    Απορρίπτω την κατάσταση όπου κάποιος πετάει μια μολότοφ και η αστυνομία ρίχνει στον αέρα αντί να του ρίξει του αλήτη μια σφαίρα στο κεφάλι.

    Αυτές είναι οι αξίες σας. Φιλελευθερισμός βλέπετε! Σας τις χαρίζω αυτές τις αξίες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *